Czy można mieć dwa kredyty hipoteczne w 2026?

Tak. Polskie prawo nie wyznacza limitu liczby kredytów hipotecznych przypadających na jedną osobę. Można mieć dwa, trzy, a w skrajnych przypadkach więcej zobowiązań zabezpieczonych hipoteką — pod warunkiem, że bank uzna, iż stać Cię na ich spłatę. Formalnej blokady nie znajdziesz ani w Prawie bankowym, ani w ustawie o kredycie hipotecznym, ani w ustawie o księgach wieczystych i hipotece.

Decyzja nie zapada jednak w kodeksie, tylko w analityce ryzyka. Bank ponownie liczy zdolność kredytową, sprawdza BIK, nakłada wskaźnik DSTI na wszystkie raty łącznie i ocenia, czy nowa nieruchomość (albo wolna wartość tej, którą już masz) wystarczy jako zabezpieczenie. W 2026 roku ta ocena jest ostrzejsza niż przy pierwszym mieszkaniu: wyższy oczekiwany wkład własny, ciaśniejszy bufor dochodowy i niemal zerowa tolerancja na opóźnienia w spłacie pierwszego kredytu.

Dla osoby, która dopiero spłaca pierwsze M, drugi kredyt hipoteczny oznacza zwykle kilka lat odkładania i porządkowania finansów. Dla inwestora z najmem i nadwyżką dochodu to standardowa, choć wymagająca dyscypliny, ścieżka budowania majątku. Poniżej rozkładamy mechanizm, konstrukcje prawne, liczby i pułapki — bez ogólników, które nic nie mówią przy stole z analitykiem bankowym.

Bank nie liczy „drugiego kredytu”. Liczy cały Twój dług

Obowiązek zbadania zdolności kredytowej wynika z art. 70 Prawa bankowego. Bank nie może udzielić finansowania, jeśli ocena wykaże, że nie spłacisz zobowiązania wraz z odsetkami. Przy drugim kredycie hipotecznym ta ocena obejmuje już istniejącą ratę mieszkaniową, karty, limity, raty samochodowe i alimenty. Nowy wniosek nie startuje od zera — startuje od resztki budżetu, która zostaje po obsłudze pierwszego długu.

Kluczowym filtrem jest wskaźnik DSTI (Debt Service to Income): udział rocznych kosztów obsługi całego zadłużenia w rocznym dochodzie netto. Rekomendacja S Komisji Nadzoru Finansowego, w brzmieniu nowelizacji z 19 czerwca 2023 r. (uchwała nr 242/2023), nakazuje bankom szczególną ostrożność, gdy DSTI przekracza 40 proc. przy dochodach poniżej średniej w regionie albo 50 proc. przy dochodach wyższych. Wcześniejsze, łagodniejsze progi 50/65 proc. nie obowiązują. Źródło: Komisja Nadzoru Finansowego, Rekomendacja S.

To właśnie DSTI, a nie sam fakt posiadania już jednego mieszkania na kredyt, najczęściej zamyka drogę do drugiej hipoteki.

Do tego dochodzi bufor stopy procentowej. Przy oprocentowaniu zmiennym bank musi w zdolności uwzględnić wzrost stopy o co najmniej 2,5 punktu procentowego. Przy oprocentowaniu okresowo stałym (minimum 5 lat) bufor bywa niższy, ale nie znika. Dodatkowo zdolność liczy się maksymalnie tak, jakby kredyt trwał 25 lat — nawet jeśli umowa ma 30 albo 35 lat. Dłuższy okres obniża ratę na harmonogramie, lecz nie „magicznie” powiększa kwoty, którą bank Ci przyzna.

BIK działa tu jak pamięć instytucji. Terminowa spłata pierwszego kredytu podnosi scoring i jest najsilniejszym argumentem za kolejnym finansowaniem. Opóźnienia powyżej 30 dni, windykacja, restrukturyzacja albo duża liczba zapytań kredytowych rozłożonych na wiele tygodni działają odwrotnie. Kilka wniosków złożonych w ciągu 14 dni BIK traktuje zwykle jako jedno zapytanie; rozciągnięcie ich na dwa miesiące już obniża ocenę. Osoba początkująca często składa wniosek „na próbę” w jednym banku i po odmowie czeka pół roku — tymczasem równoległe, dobrze przygotowane wnioski w oknie dwóch tygodni są bezpieczniejsze dla scoringu.

Dochód musi być udokumentowany i powtarzalny. Umowa o pracę na czas nieokreślony po okresie próbnym pozostaje najprostsza ścieżka. Działalność gospodarcza, kontrakt B2B i najem wymagają zwykle 12 miesięcy historii (niekiedy 24) oraz zeznań PIT. Dochód z najmu drugiego lokalu bank może uznać tylko częściowo — często 50–80 proc. i dopiero po okresie sezonowania. Osoba z etatem 14 tys. zł netto i czystym BIK-iem ma inną rozmowę niż inwestor z trzema fakturami i pierwszym kredytem na granicy DSTI.

Cztery konstrukcje, które banki realnie akceptują

Ta sama odpowiedź „tak, dwa kredyty są legalne” rozpada się na cztery zupełnie różne umowy. Różnią się zabezpieczeniem, LTV, miejscem w księdze wieczystej i tym, czy w ogóle dostaniesz zgodę innego banku.

Dane w tabeli odzwierciedlają praktykę rynkową banków komercyjnych oraz ramy Rekomendacji S (minimalny wkład 20 proc., LTV do 80 proc., 10 proc. możliwe przy ubezpieczeniu niskiego wkładu). Źródło: Komisja Nadzoru Finansowego; praktyka bankowa 2025–2026.

Wariant z dwiema nieruchomościami jest najczystszy prawnie i najchętniej akceptowany. Każdy bank ma pierwsze miejsce w swojej księdze wieczystej, więc ryzyko egzekucyjne nie nachodzi na siebie. Wkład przy drugim lokalu banki często podnoszą do 20–30 proc. — nie dlatego, że ustawa tak każe, tylko dlatego, że drugi kredyt podnosi ekspozycję na utratę pracy, wzrost stóp i pustostan przy najmie.

Podwyższenie kwoty w dotychczasowym banku omija część formalności. Jeśli wynagrodzenie wpływa na konto w tej instytucji, a raty schodzą bez opóźnień, analityk widzi historię „od środka”. Typowy scenariusz: kredyt 380 tys. zł, mieszkanie warte już 620 tys. zł, potrzeba 90 tys. zł na wykończenie lub dopłatę do większego lokalu. Bank woli aneks niż drugi, osobny produkt.

Drugi bank niemal nigdy nie siada na drugim miejscu w księdze wieczystej cudzej hipoteki. W windykacji pierwszy wierzyciel zabiera należność w całości; dla kolejnego może nie zostać nic.

Prawo dopuszcza wiele hipotek na jednej nieruchomości i nie ogranicza liczby wpisów. Hierarchia zaspokojenia idzie według kolejności w dziale IV księgi wieczystej. Dlatego konstrukcja „dwa kredyty, jeden lokal, dwa banki” jest legalna i jednocześnie praktycznie martwa poza refinansowaniem. Refinansowanie działa inaczej: nowy bank spłaca stary kredyt i sam zajmuje pierwsze miejsce.

Osobna figura to hipoteka łączna z art. 76 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Jedna wierzytelność obciąża dwie lub więcej nieruchomości. Bank może zaspokoić się z dowolnej z nich w całości. To nie jest „dwa kredyty”, tylko jedno zobowiązanie z szerszym zabezpieczeniem — przydatne, gdy nowy lokal jest mały, a wolna wartość starego mieszkania duża. Koszt błędu jest wysoki: przy braku spłaty ryzykujesz obie nieruchomości, nie jedną.

Pożyczka hipoteczna omija cel mieszkaniowy. Środki można przeznaczyć na wkład do kolejnego lokalu, remont, spłatę droższych kredytów albo inwestycję. Cena to niższe LTV (zwykle do 60–70 proc.) i często wyższa marża niż przy klasycznym kredycie na zakup. Dla kogoś, kto ma pierwsze mieszkanie spłacone w 40–50 proc., bywa tańsza i szybsza niż forsowanie drugiego kredytu mieszkaniowego na granicy zdolności.

Checklista przed złożeniem wniosku o drugi kredyt

Zanim bank pobierze raport BIK, warto samemu odhaczyć punkty, które decydują o decyzji. Każdy niewypełniony punkt to nie „drobiazg”, tylko konkretny powód do odmowy albo do cięcia kwoty.

1. Policz DSTI na liczbach, nie na wyczuciu. Zsumuj wszystkie raty (hipoteka, gotówka, leasing, karty w wysokości wymaganego przez bank procentu limitu) i podziel przez dochód netto gospodarstwa. Jeśli wynik przekracza 40 proc. przy dochodzie w okolicach średniej albo 50 proc. przy wyraźnie wyższym, najpierw spłać albo skonsoliduj tańsze zobowiązania.
2. Pobierz raport BIK i sprawdź, czy nie wiszą martwe limity, zamknięte karty z saldem technicznym albo stare zapytania. Popraw dane, zanim analityk zobaczy je pierwszy.
3. Ustal, ile wynosi aktualna wartość nieruchomości i saldo kredytu. Przy LTV pierwszego kredytu powyżej 80 proc. drugi bank nie ma z czego się zabezpieczyć na tym samym lokalu; potrzebujesz albo nowego przedmiotu hipoteki, albo większego wkładu.
4. Przygotuj wkład 20–30 proc. ceny drugiego lokalu w środkach, które bank uzna za własne: oszczędności z historią wpływu, darowiznę z udokumentowanym źródłem, sprzedaż aktywów. Wpłaty „z dnia na dzień” z konta osoby trzeciej budzą pytania o legalność pochodzenia.
5. Zbierz dokumenty dochodowe z zapasem: zaświadczenie o zarobkach, PIT za ostatni rok, wyciągi z 6–12 miesięcy, umowy najmu z potwierdzeniem wpływów, KPiR albo ewidencję przychodów przy działalności.
6. Sprawdź stan prawny drugiego lokalu: księga wieczysta bez niejasnych służebności, zgód małżeńskich i roszczeń, operat szacunkowy od rzeczoznawcy akceptowanego przez bank.
7. Zostaw poduszkę na 6–12 rat obu kredytów. Bank tego nie wymaga wprost jako depozytu, ale brak rezerwy przy dwóch hipotekach zamienia każdą przerwę w dochodzie w spiralę opóźnień.
8. Zaplanuj okno wniosków: 2–4 banki w ciągu 14 dni, te same parametry kwoty i okresu, żeby porównać RRSO, a nie marketingową ratę „od”.

Osoba, która odhaczy tę listę, przychodzi do banku z inną pozycją negocjacyjną niż ktoś, kto składa wniosek „żeby sprawdzić, co wyjdzie”. Analityk widzi komplet. Komplet skraca czas decyzji i zmniejsza liczbę wezwań do uzupełnień, które przy drugim kredycie są drobiazgowe.

W naszej praktyce: para z Krakowa i drugi lokal na wynajem

W naszej praktyce zetknęliśmy się z przypadkiem, gdy małżeństwo z Krakowa — etat 11 200 zł netto plus 9 400 zł netto, pierwsze mieszkanie z ratą 2 650 zł i saldem 310 tys. zł — chciało kupić kawalerkę za 429 tys. zł pod wynajem. Wkład 95 tys. zł (ok. 22 proc.) leżał na koncie od 14 miesięcy. Historia w BIK bez skazy, jeden limit karty spłacany w całości.

Pierwszy bank, ten od hipoteki, zaproponował podwyższenie istniejącego kredytu i hipotekę łączną na obu lokalach. Kwota wychodziła, ale para nie chciała wiązać mieszkania, w którym mieszkali, z ryzykiem pustostanu na kawalerce. Drugi bank policzył DSTI po doliczeniu nowej raty ok. 2 350 zł (okres 25 lat, okresowo stała stopa) i wyszedł na 48 proc. dochodu gospodarstwa. Przy dwóch pensjach powyżej średniej krajowej zmieścili się pod progiem 50 proc., ale dopiero po zamknięciu limitu karty i po tym, jak bank uznał 70 proc. prognozowanego czynszu 2 100 zł jako dochód — i to pod warunkiem, że umowa najmu ruszy dopiero po akcie, więc na etapie wniosku czynszu jeszcze nie było. Ostatecznie zdolność oparto wyłącznie na etatach.

Decyzja padła po 26 dniach, z ubezpieczeniem niskiego wkładu mimo 22 proc. gotówki (polityka ryzyka „drugiego kredytu”) i z wymogiem, by konto do spłaty otworzyć w banku kredytującym. Kawalerka wyszła na plus po 11 miesiącach, gdy czynsz pokrył ratę i część czynszu administracyjnego. Przez pierwsze trzy miesiące para dopłacała ze wspólnego budżetu ok. 700 zł miesięcznie. Ten bufor, a nie sam fakt „inwestycji w nieruchomość”, utrzymał DSTI w ryzach.

Dla początkującego ten sam zestaw liczb wygląda inaczej. Singiel z ratą 2 650 zł i pensją 8 500 zł netto ma DSTI już na starcie powyżej 31 proc. — zanim doliczy drugą ratę. Przy progu ostrożnościowym 40 proc. zostaje mu ok. 750 zł „wolnej” raty, czyli zdolność na drugi kredyt rzędu 110–130 tys. zł, a nie 330 tys. zł. Stąd częsty błąd: porównywanie się z parami o dwóch dochodach i zakładanie, że „skoro oni wzięli, to i ja wezmę”.

Pięć pytań, które pojawiają się tuż po decyzji „tak, da się”

Gdy spada pierwsza bariera — ta prawna — w kolejce stoją pytania operacyjne. To właśnie ich szukają osoby, które już wiedzą, że drugi kredyt hipoteczny nie jest zakazany, i chcą wiedzieć, czy przejdzie w ich sytuacji.

Czy drugi kredyt może być w tym samym banku co pierwszy?

Tak. Część banków woli nawet zatrzymać klienta u siebie: znają historię spłat, widzą wpływy wynagrodzenia i łatwiej im aneksować umowę albo ustanowić hipotekę łączną. Nie oznacza to automatycznie najlepszej ceny. Marża „dla swojego” bywa wyższa niż oferta konkurencji, która walczy o nowy wolumen. Porównanie RRSO przy identycznej kwocie, okresie i wkładzie jest obowiązkowe, nawet jeśli lojalność wobec dotychczasowego banku skraca formalności.

Ile trzeba zarabiać, żeby dostać drugi kredyt hipoteczny?

Nie ma jednej kwoty. Liczy się relacja rat do dochodu netto, nie sam nominał pensji. Przy przeciętnym wynagrodzeniu w gospodarce narodowej na poziomie ok. 9,2–9,6 tys. zł brutto w pierwszej połowie 2026 r. (dane GUS) singiel ze średnią krajową rzadko udźwignie dwie pełnowymiarowe hipoteki. Gospodarstwo z dwoma dochodami po 8–10 tys. zł netto i pierwszą ratą poniżej 3 tys. zł ma realną przestrzeń na drugie 250–400 tys. zł, o ile nie ciąży na nim leasing i limity. Każdy bank liczy inaczej koszty utrzymania dzieci, więc ta sama rodzina w jednym wniosku dostaje decyzję pozytywną, w drugim — kwotę obciętą o 80 tys. zł.

Czy programy dopłat działają przy drugim mieszkaniu?

Co do zasady nie. Bezpieczny Kredyt 2 proc. był przeznaczony dla osób, które nie miały i nie miały wcześniej mieszkania; nabór został wstrzymany, a program nie wrócił w 2026 r. w dotychczasowej formule. Rodzinny kredyt mieszkaniowy z gwarancją wkładu również celuje w pierwsze własne M. Drugi lokal finansuje się na warunkach rynkowych: własny wkład, rynkowa marża, bez dopłaty do raty. Osoby, które „czekają na kolejny program, żeby wziąć drugie mieszkanie”, czekają na produkt, którego konstrukcja zwykle wyklucza posiadaczy pierwszej nieruchomości.

Czy dochód z najmu zwiększy zdolność na drugi kredyt?

Częściowo i dopiero wtedy, gdy jest udokumentowany. Bank chce umów, wpływów na konto i historii kilku–kilkunastu miesięcy. Prognoza „wynajmę za 2 500 zł” bez najemcy nie jest dochodem. Po zakupie drugi lokal może zasilać zdolność przy kolejnym, trzecim wniosku — nie przy tym, którym ten lokal kupujesz. Ryczałt od najmu prywatnego (8,5 proc. do 100 tys. zł przychodu, 12,5 proc. powyżej) trzeba uwzględnić w rachunku opłacalności; rata nie jest kosztem podatkowym przy ryczałcie.

Czy można połączyć dwa kredyty w jeden?

Tak, przez refinansowanie albo konsolidację hipoteczną. Nowy bank spłaca salda, ustanawia nowe zabezpieczenie i daje jeden harmonogram. Opłaca się, gdy suma marż i ubezpieczeń po połączeniu jest niższa, a zdolność pozwala objąć całość. Nie opłaca się, gdy za zejście ze stałej stopy w trakcie okresu stałego płacisz wysoką opłatę albo gdy nowa wycena obniża wartość zabezpieczenia. To nie jest „sztuczka na niższą ratę za wszelką cenę” — to nowa umowa z nowym ryzykiem stopy.

Kiedy da się to ogarnąć samodzielnie, a kiedy warto iść do pośrednika

Samodzielna ścieżka ma sens, gdy sytuacja jest transparentna: dwa etaty, jeden istniejący kredyt spłacany bez zdarzeń, wkład na koncie, druga nieruchomość z czystą księgą, DSTI po doliczeniu nowej raty wyraźnie poniżej 40 proc. Wtedy wystarczy porównać oferty 3–4 banków, złożyć wnioski w jednym oknie 14 dni i czytać umowy, a nie ulotki. Kalkulatory na stronach banków zaniżają lub zawyżają zdolność; traktuj je jako orientację, nie jako decyzję.

Z mojego doświadczenia używania porównywarek i wniosków bezpośrednich przez miesiąc wynika, że rozjazd między „zdolnością z kalkulatora” a decyzją analityka przy drugim kredycie sięga często 15–25 proc. kwoty. Kalkulator nie widzi sezonowości działalności, alimentów w tle ani tego, że pierwszy bank ma cesję z polisy na całe 30 lat.

Pośrednik (ekspert kredytowy współpracujący z wieloma bankami) opłaca się, gdy którykolwiek z elementów jest niestandardowy: B2B, dochód zagraniczny, umowa na czas określony, najem, spółka, rozwód z podziałem hipoteki, budowa systemem gospodarczym, działka bez mediów, drugi wniosek po niedawnej odmowie. Dobry pośrednik wie, który bank w danym kwartale „lubi” drugi kredyt, a który wewnętrznie go blokuje mimo braku zakazu w regulaminie. Prowizję zwykle płaci bank, nie klient — ale to nie zwalnia z czytania, w którym banku ląduje wniosek i na jakich parametrach.

Do kancelarii prawnej albo doradcy podatkowego idź, gdy w grę wchodzi hipoteka na nieruchomości małżonka, darowizna wkładu, zakup na firmę, albo gdy drugi lokal ma być wnoszony do spółki. Bank nie zastąpi notariusza w ustroju majątkowym i nie policzy Ci PIT od najmu.

Błędy, które najczęściej kończą się odmową

Odmowa przy drugim kredycie rzadko wynika z „złej woli banku”. Częściej z powtarzalnych decyzji wnioskodawcy, które analityk musi wpisać do notatki jako podwyższone ryzyko.

• Składanie wniosku „na próbę” w jednym banku i czekanie. Jedno zapytanie z odmową zostaje w BIK. Kolejne banki widzą, że ktoś już Cię odrzucił, i dopytują dlaczego. Lepiej przygotować komplet i ruszyć w kilku instytucjach jednocześnie.
• Doliczanie przyszłego czynszu do zdolności, którego jeszcze nie ma. Bank nie finansuje biznesplanu najmu tak, jak fundusz inwestycyjny. Najpierw zdolność z etatu lub firmy, dopiero później czynsz jako wsparcie płynności.
• Minimalny wkład 10 proc. przy drugim lokalu. Ubezpieczenie niskiego wkładu przy pierwszym M bywa akceptowane. Przy drugim wiele banków i tak chce 20–30 proc. gotówki. Forsowanie 10 proc. kończy się albo odmową, albo droższym pakietem ubezpieczeń, który zjada sens inwestycji.
• Ignorowanie kosztów stałych drugiego lokalu. Rata to nie jedyny wypływ. Czynsz do spółdzielni, fundusz remontowy, podatek od nieruchomości, ubezpieczenie, okresy bez najemcy. DSTI banku tego w pełni nie pokazuje; Twój prywatny cash flow musi.
• Zaciąganie kredytu gotówkowego na wkład własny tuż przed wnioskiem. Rata gotówki obniża zdolność, a bank pyta o źródło wkładu. Kredyt na wkład to jedna z najszybszych dróg do decyzji negatywnej.
• Brak zgody małżonka i nieuregulowany ustrój majątkowy. Przy wspólności ustawowej drugi kredyt i hipoteka wymagają współdziałania. Rozdzielność musi być w aktach, nie „w planach”.
• Wnioskowanie o maksymalną kwotę „bo zdolność wyszła”. Zdolność to sufit analityczny, nie cel. Przy dwóch hipotekach bezpieczniejszy jest bufor: rata łączna, którą udźwigniesz także po utracie jednej pensji przez kilka miesięcy.

Każdy z tych błędów da się naprawić przed wnioskiem. Po wniosku zostaje ślad w BIK i zmarnowane 4–8 tygodni. Osoba doświadczona zwykle najpierw zamyka limity i porządkuje wkład; osoba początkująca najpierw wysyła wniosek, a porządkuje dopiero po pierwszym wezwaniu — kiedy zegar scoringu już tyka.

Gdy bank odmawia albo rata zaczyna ciać budżet

Odmowa nie zamyka tematu na zawsze. Najpierw poproś o przyczynę na piśmie. Jeśli padło na DSTI — obniż zobowiązania, wydłuż okres (pamiętając o limicie 25 lat w zdolności), dołącz współkredytobiorcę z realnym dochodem albo zwiększ wkład, żeby spadła kwota. Jeśli powodem był BIK — spłać zaległości, poczekaj na aktualizację raportu, nie mnoż zapytań. Jeśli zabezpieczenie — inna nieruchomość, hipoteka łączna w banku, który już jest na pierwszym miejscu, albo refinansowanie zamiast drugiej hipoteki na II wpisie.

Gdy oba kredyty już działają i rata zmienna rośnie, kolejność działań jest odwrotna niż przy braniu zobowiązania. Najpierw poduszka i cięcie wydatków, potem rozmowa z bankiem o wakacjach kredytowych ustawowych albo umownych, zmianie na oprocentowanie okresowo stałe, wydłużeniu okresu. Fundusz Wsparcia Kredytobiorców bywa dostępny przy określonym spadku dochodu albo wysokim stosunku raty do dochodu — to ścieżka awaryjna, nie plan inwestycyjny. Sprzedaż jednego z lokali z wcześniejszą spłatą jest ostatecznością, ale przy dwóch hipotekach lepsza niż windykacja obu.

Rynek, na którym te decyzje zapadają w 2026 r., nie przypomina boomu z czasów dopłat. Według raportów AMRON-SARFiN na koniec 2025 r. średnia wartość nowo udzielanego kredytu mieszkaniowego wyniosła ok. 455 tys. zł, a wartość portfela aktywnych hipotek przekroczyła 512 mld zł przy spadającej liczbie czynnych umów. Polacy spłacają więcej umów, niż otwierają; te, które otwierają, są droższe, bo droższe są mieszkania. Źródło: raporty AMRON-SARFiN / Związek Banków Polskich.

Dla kogoś, kto rozważa drugi kredyt hipoteczny jako dźwignię majątkową, te liczby oznaczają dwie rzeczy naraz. Po pierwsze, banki mają apetyt na nowy wolumen i potrafią konkurować marżą, jeśli DSTI i wkład są w porządku. Po drugie, przeciętna kwota zbliżona do 450 tys. zł przy drugim lokalu w dużym mieście często nie wystarcza — trzeba albo większego wkładu, albo tańszej lokalizacji, albo dłuższego okresu przy świadomości, że zdolność i tak policzą na 25 lat.

Długoterminowo dwa kredyty hipoteczne budują aktywa szybciej niż jeden, o ile najem albo wzrost wartości pokrywa koszt odsetek i pustostanów. Budują też sztywność: trudniej zmienić pracę na gorzej płatną, trudniej wziąć przerwę, trudniej przeprowadzić się bez sprzedaży. Osoba, która bierze drugi kredyt „bo znajomi inwestują”, bez rezerwy na rok słabszych wpływów, nie ma strategii — ma dwa harmonogramy i jeden dochód. Osoba, która schodzi z DSTI w okolice 35 proc., trzyma 6–12 rat na koncie i traktuje drugi lokal jak firmę z własnym rachunkiem, ma konstrukcję, którą banki w 2026 r. są w stanie zaakceptować. I właśnie ta różnica, a nie sam przepis, rozstrzyga, czy dwa kredyty hipoteczne będą dźwignią, czy kotwicą.