Trójka dzieci Tadeusza Gołębiewskiego – Beata, Monika i Jarosław – wyrosła w cieniu przedsiębiorcy, który z prowizorycznej cukierni w Wołominie zbudował jedną z najbardziej charakterystycznych sieci hoteli w Polsce. Dziś, cztery lata po jego śmierci w czerwcu 2022 roku, to właśnie oni razem z matką Grażyną Gołębiewską pilnują i rozwijają to dziedzictwo. Beata opiekuje się gośćmi w strefie wellness hotelu w Mikołajkach, Monika prowadzi własne duże gospodarstwo rolne na Podlasiu, a Jarosław jako prezes Gołębiewski Holding poprowadził firmę przez trudny okres sukcesji i doprowadził do otwarcia największego hotelu w Polsce – obiektu w Pobierowie latem 2026 roku.
To nie jest sucha lista ról i nazwisk. To historia rodziny, która mimo gigantycznej skali biznesu zachowała spójność i konkretne wartości: szacunek dla ciężkiej pracy, dbałość o detale oraz przekonanie, że gość ma czuć się jak w domu, nawet gdy ten dom ma tysiąc dwieście pokoi. Każdy z dzieci wybrał nieco inną drogę, ale wszystkie te ścieżki splatają się wokół spuścizny ojca – gościnności na dużą skalę i odpowiedzialności za to, co się stworzyło.
W polskim krajobrazie firm rodzinnych przypadek Gołębiewskich wyróżnia się tym, że po odejściu charyzmatycznego założyciela nie doszło do rozłamu ani wyprzedaży. Zamiast tego rodzina dokończyła najbardziej ambitny projekt Tadeusza – hotel w Pobierowie – i wprowadziła go do eksploatacji dokładnie w momencie, gdy polski rynek hotelowy i eventowy znów nabierał tempa.
Wartości domu, w którym dorastały dzieci Gołębiewskich
Tadeusz Gołębiewski urodził się 1 stycznia 1943 roku w Lipinach pod Wołominem, w rodzinie o wiejskich korzeniach. Z żoną Grażyną wychowywali trójkę dzieci w jednym domu – Beata, Monika i Jarosław dorastali w atmosferze, gdzie praca była rytmem dnia, a wspólne decyzje należały do porządku rzeczy. Ojciec często powtarzał, że najważniejsze jest robić rzeczy dobrze albo wcale. Dzieci widziały, jak z małej produkcji wafli do lodów i ciastek (firma TAGO, od pierwszych liter imienia i nazwiska) wyrastało coś znacznie większego – najpierw hotele w Mikołajkach (1991), potem Białystok, Wisła, Karpacz, a wreszcie wielka wizja nad Bałtykiem.
W takim środowisku Beata, Monika i Jarosław nauczyli się dwóch rzeczy jednocześnie: szacunku dla skali i potrzeby zachowania własnej tożsamości. Ojciec nie narzucał dzieciom hotelarstwa na siłę – dawał przestrzeń, ale też oczekiwał, że będą miały zawód i będą sobie radzić. Efekt? Każde z nich wybrało ścieżkę, która z jednej strony pozostaje blisko rodzinnego biznesu, a z drugiej pozwala na własną ekspresję.
Beata Gołębiewska – wellness i troska o gościa na co dzień
Najstarsza córka, Beata (w 2022 roku miała około 50 lat), związała swoją działalność z tym, co w hotelach Gołębiewskiego zawsze było ważne: relaksem i regeneracją. Prowadzi Studio Zdrowia i Urody w Hotelu Gołębiewski Mikołajki – miejsce, gdzie goście mogą skorzystać z zabiegów, masaży i profesjonalnej opieki kosmetycznej. Działa pod nazwą Beata Rzemińska-Gołębiewska, co pokazuje, że zachowała własną tożsamość zawodową, jednocześnie pozostając częścią rodzinnego ekosystemu.
Jej praca to nie tylko obsługa zabiegów. To codzienna, bardzo ludzka warstwa hotelowego imperium – moment, w którym zmęczony gość po całym dniu aktywności w aquaparku czy na konferencjach może poczuć się zaopiekowany. W branży, która często skupia się na metrażu i liczbie atrakcji, Beata reprezentuje tę bardziej intymną stronę gościnności. Jej studio funkcjonuje jako osobna działalność, ale jest integralną częścią oferty hotelu – dokładnie tak, jak ojciec lubił łączyć różne elementy w spójną całość.
Monika Gołębiewska – ziemia, niezależność i inna skala
Środkowa córka, Monika, poszła drogą najbardziej oddaloną od hoteli. Prowadzi duże gospodarstwo rolne na Podlasiu (rejestr firmy wskazuje na lokalizację w okolicach Lachowa, powiat kolneński). To nie jest marginalna działalność – to poważne, samodzielne przedsięwzięcie, które pokazuje, że dzieci Gołębiewskiego nie musiały wchodzić w hotelarstwo, żeby czuć się spełnione.
Wybór Moniki ma też symboliczny wymiar. Ojciec Tadeusz pochodził z wiejskich okolic, zaczynał od prostych, ręcznych procesów produkcyjnych. Monika wróciła niejako do korzeni – do ziemi, do cykli przyrody, do pracy, która wymaga cierpliwości i szacunku dla sezonowości. Jej gospodarstwo stanowi rodzaj dywersyfikacji rodzinnego portfela – nie tylko finansowej, ale też mentalnej. Rodzina Gołębiewskich nie jest zamknięta w jednym sektorze. Potrafi łączyć luksusowe hotele z solidnym rolnictwem.
Jako wspólniczka w Gołębiewski Holding Monika pozostaje związana z imperium, ale jej główna energia płynie w innym kierunku. To zdrowy model – dzieci nie muszą być kopiami ojca, żeby kontynuować jego ducha przedsiębiorczości.
Jarosław Gołębiewski – od strefy wellness do fotela prezesa
Najmłodszy z rodzeństwa, Jarosław (w 2022 roku około 48 lat, obecnie około 52–53), przez lata odpowiadał za odnowę biologiczną w Hotelu Gołębiewski Wisła. To była jego domena – strefa SPA, masaże, regeneracja, dbanie o to, żeby gość wyszedł z hotelu nie tylko wypoczęty, ale naprawdę odnowiony.
Po śmierci ojca w czerwcu 2022 roku Jarosław stanął przed znacznie większym wyzwaniem. W maju 2023 roku został prezesem zarządu Gołębiewski Holding sp. z o.o. (KRS 0000996308, kapitał zakładowy 300 mln zł). Razem z innymi członkami zarządu i wspólnikami – w tym siostrami Beatą Rzemińską-Gołębiewską i Moniką Gołębiewską oraz matką Grażyną jako główną udziałowczynią – poprowadził firmę przez ostatnie lata inwestycji i transformacji.
Jego rola to już nie tylko wellness jednego obiektu. To odpowiedzialność za cały łańcuch hoteli, za dokończenie Pobierowa, za relacje z bankami, za strategię w segmencie MICE i za to, żeby marka Gołębiewski nadal kojarzyła się z wielką, ale solidną gościnnością. W 2026 roku, kiedy hotel w Pobierowie wreszcie otworzył drzwi dla pierwszych gości, Jarosław symbolicznie domknął pewien rozdział – ten, który zaczął jego ojciec prawie trzydzieści lat wcześniej.
Sukcesja bez dramatu – jak rodzina przejęła stery
Śmierć Tadeusza Gołębiewskiego w wieku 79 lat była momentem, który w wielu firmach rodzinnych wywołuje chaos. Tutaj stało się inaczej. Żona i dzieci szybko zajęły się dokończeniem inwestycji w Pobierowie. W strukturze holdingu Jarosław objął funkcję prezesa, Grażyna pozostała główną udziałowczynią, a Beata i Monika – wspólniczkami. Proces zmian w KRS przeprowadzono w sposób uporządkowany (wpisy z maja 2023).
Nie oznacza to, że było łatwo. Budowa Pobierowa – obiektu na skalę „bałtyckiego liniowca” z ponad 1200 pokojami, parkami wodnymi, strefami SPA i możliwościami eventowymi – trwała osiem lat, opóźniona przez pandemię i wojnę w Ukrainie. Tadeusz nie doczekał otwarcia. Rodzina dokończyła to za niego. Latem 2026 roku hotel zaczął przyjmować gości – najpierw wcześniej niż planowano, bo zainteresowanie przerosło oczekiwania. To był nie tylko sukces biznesowy, ale też emocjonalny – dowód, że dzieci potrafiły zrealizować wizję ojca na własnych warunkach.
Porównanie ról dzieci Tadeusza Gołębiewskiego w rodzinnym imperium
| Dziecko | Główna działalność | Zaangażowanie w Gołębiewski Holding | Charakterystyka wkładu |
|---|---|---|---|
| Beata (Rzemińska-Gołębiewska) | Studio Zdrowia i Urody w Mikołajkach | Wspólniczka, działalność wellness w hotelu | Intymna, codzienna troska o komfort i urodę gości |
| Monika Gołębiewska | Duże gospodarstwo rolne na Podlasiu (AGRO-CZĘŚĆ) | Wspólniczka holdingu | Niezależność i dywersyfikacja poza hotelarstwem |
| Jarosław Gołębiewski | Prezes Zarządu Gołębiewski Holding | Pełne przywództwo strategiczne i operacyjne | Kontynuacja i rozwój całego imperium, dokończenie Pobierowa |
Dziedzictwo, które żyje dalej
W czerwcu 2026 roku, kiedy pierwsi goście rozgościli się w Pobierowie, rodzina Gołębiewskich pokazała coś więcej niż tylko nowy hotel. Pokazała, że wielki biznes może pozostać rodzinny, nawet gdy założyciel odchodzi. Że dzieci nie muszą być identycznymi kopiami ojca – wystarczy, że podzielają jego etos pracy i odpowiedzialności.
Beata dba o to, żeby gość czuł się pięknie i zrelaksowany. Monika pokazuje, że korzenie w ziemi dają inną, ale równie solidną siłę. Jarosław trzyma ster całego holdingu i pilnuje, żeby kolejne pokolenia miały co rozwijać. Grażyna, jako główna udziałowczyni, stanowi łącznik między pokoleniami.
Imperium Gołębiewskich nie jest już tylko opowieścią o jednym człowieku. Jest opowieścią o rodzinie, która nauczyła się przekazywać pochodnię – czasem w nieco innym rytmie, ale zawsze w tym samym kierunku. A największy hotel w Polsce, który właśnie zaczął działać, jest najlepszym dowodem, że ta lekcja została dobrze przyswojona.
